Als je een Seiko 5 koopt, koop je met je verstand. Als je een Orient Bambino koopt, koop je met je portemonnee. Als je een Presage koopt, koop je met je ogen.
Ik heb de Cocktail Time met de ijsblauwe wijzerplaat een dag gedragen, en ik betrapte mezelf erop dat ik er steeds naar keek. Niet om te weten hoe laat het was. Gewoon omdat het licht er telkens anders op viel. Dat vond ik vet.
Dat is het hele verhaal van dit horloge. De vraag is misschien alleen of een mooie wijzerplaat genoeg is om de rest door de vingers te zien.
In het kort
Wat er goed is
- De wijzerplaat: diepte, glans en licht die je in deze prijsklasse nergens anders krijgt
- Het bolle glas versterkt die diepte en geeft het geheel een vintage karakter
- Gefacetteerde dauphine-wijzers die meebuigen met het glas
- Hacken en handmatig opwinden
- Doorzichtige achterkant en een vouwsluiting op leer
Wat er niet goed is
- Hardlex-glas, terwijl dit horloge leeft van wat er onder dat glas zit
- Eenenveertig uur gangreserve, dus maandagochtend opnieuw instellen
- Zevenenveertig komma vijf millimeter lug-to-lug: hij draagt groter dan een dresswatch zou moeten
- Het uurwerk is hetzelfde als in de Seiko 5, alleen netter verpakt
Mijn oordeel: de mooiste wijzerplaat in zijn klasse, met een uurwerk en glas die daar niet bij horen. Koop hem met je ogen, maar wel met open ogen.
Zo heb ik getest
Ik werk altijd hetzelfde. Ik loop een winkel binnen, vertel dat ik een horlogeplatform heb, en vraag of ik het horloge een dag mag dragen. Meestal is dat geen probleem. Na vierentwintig uur maak ik de balans op en breng ik hem terug.
Deze keer de Cocktail Time met ijsblauwe wijzerplaat op zwart leer, referentie SRPB43J1.
Wat ik niet kan beoordelen: hoe het glas en de leren band er na een jaar uitzien. De gangafwijking meet ik bij een automaat wel, want tien of twintig seconden per dag zie je binnen een dag.
Ik krijg geen horloges van merken en ik doe geen betaalde plaatsingen.
Waarom de Presage?
Seiko heeft de Presage-lijn opgezet voor één ding: het gevoel van een dure dresswatch voor een bedrag waar Zwitserse merken niet eens aan beginnen.
De Cocktail Time is daar het bekendste voorbeeld van. Elke wijzerplaat in deze serie is gebaseerd op een cocktail uit een bar in de Tokiose wijk Ginza. Deze ijsblauwe versie heet Sky Diving, naar het drankje waar hij op is geïnspireerd. In Japan verkoopt Seiko hetzelfde horloge onder het nummer SARY075.
Dat klinkt als marketing, en dat is het ook. Maar het werkt wel, want het verklaart waarom Seiko zo ver gaat met die wijzerplaten. Je krijgt hier geen gewoon blauw maar een kleur met een verhaal.
Meer over Seiko als fabrikant lees je op mijn Seiko-overzichtspagina.
Technische specificaties
Dit zijn de gegevens van de SRPB43J1 volgens Seiko zelf.
- Uurwerk: Seiko 4R35, automatisch
- Frequentie: 21.600 halve slagen per uur
- Gangreserve: circa 41 uur
- Steentjes: 23
- Hacken: ja
- Handmatig opwinden: ja
- Diameter: 40,5 mm
- Kastdikte: 11,8 mm
- Lug-to-lug: 47,5 mm
- Bandbreedte: 20 mm
- Materiaal kast: roestvrij staal, gepolijst
- Glas: bol Hardlex, antireflectiecoating aan de binnenkant
- Achterkant: doorzichtig, geschroefd
- Waterdichtheid: 5 ATM
- Wijzerplaat: ijsblauw, geperst patroon met zonnestraal en glanslaag
- Band: zwart leer met contrasterende stiksels, vouwsluiting met drukknoppen
- Gewicht: circa 70 gram
- Prijsklasse: budget tot instap
De wijzerplaat
Hier verdient dit horloge zijn geld, dus laat ik precies uitleggen wat je ziet.
De wijzerplaat heeft een geperst patroon van fijne lijnen die vanuit het midden naar buiten lopen. Daar overheen ligt een zonnestraalafwerking, en daarover meerdere lagen glanslak. Seiko spreekt zelf van zeven lagen. Het resultaat is dat het licht niet op het oppervlak blijft liggen maar erin lijkt te zakken.
Daardoor verandert de kleur voortdurend. In kunstlicht oogt hij bijna wit met een zweem blauw. Buiten wordt hij helder ijsblauw. Kantel je pols en er schiet een streep licht van het midden naar de rand.
Het is een geperst patroon, geen handwerk. Dat wil ik eerlijk zeggen, want bij de Tissot Le Locle maakte ik datzelfde punt over gestempeld guilloché. Echte gravure op een roosdraaibank kost uren per wijzerplaat. Dit is machinewerk. Maar het is uitzonderlijk goed machinewerk, en de glanslagen maken er iets van wat je in deze prijsklasse nergens anders ziet.
De wijzers maken het af. Gefacetteerde dauphine-wijzers, gepolijst, en licht gebogen zodat ze de vorm van het bolle glas volgen. De secondewijzer is extra lang en dun. De indexen zijn gefacetteerd en opgelegd, waardoor ze licht vangen vanuit elke hoek.
Het glas: mooi, maar niet goed genoeg
Het glas is bol, een zogenaamd box-shaped glas dat aan de randen omhoog loopt. Dat versterkt de diepte van de wijzerplaat en geeft het horloge een vintage uitstraling. Kijk je er schuin naar, dan vervormt het beeld een beetje aan de rand, en dat hoort bij de charme.
Maar het is Hardlex, Seiko’s eigen geharde mineraalglas. Dat is steviger dan gewoon mineraalglas maar krast sneller dan saffier. En een bol glas steekt boven de kast uit, dus het is ook het eerste wat ergens tegenaan stoot.
Bij een horloge dat volledig draait om wat er onder het glas zit, vind ik dat de verkeerde plek om te bezuinigen. Een kras op dat glas haalt precies weg waar je voor betaalde. Het verschil tussen de glassoorten leg ik uit bij alles over horlogeglas en saffierglas bij horloges.
De antireflectiecoating zit bovendien alleen aan de binnenkant. Onder lampen geeft het glas daardoor meer schittering dan je bij een duurder horloge zou krijgen.
Het uurwerk: de 4R35
De 4R35 is de datumversie van de 4R36 uit de Seiko 5 Sports. Zelfde basis, zelfde frequentie, zelfde gangreserve, alleen zonder de dagaanduiding.
Dat betekent goed nieuws en minder goed nieuws.
Het goede nieuws: hij hackt en je kunt hem met de hand opwinden. Trek de kroon uit en de secondewijzer staat stil, zodat je op de seconde kunt gelijkzetten. En hij is onverwoestbaar en overal te servicen.
Het minder goede nieuws: dit is een werkpaard in een dresswatch. Eenenveertig uur gangreserve betekent dat je hem vrijdag afdoet en maandagochtend opnieuw moet instellen, inclusief de datum. En door de doorzichtige bodem zie je een functioneel, ongedecoreerd uurwerk. Bij een horloge dat aan de voorkant zo verfijnd is, voelt dat als een andere taal aan de achterkant.
Hoe je hem weer op gang krijgt staat bij automatisch horloge opwinden.
Draagervaring
Zevenenveertig komma vijf millimeter van lug tot lug is het getal dat je moet kennen. Veertig komma vijf millimeter klinkt als een nette dresswatchmaat, maar die lugs zijn lang. Op een smalle pols steekt hij er net overheen, en voor een klassiek horloge dat ingetogen hoort te zijn, is dat te veel. Ik had hem liever een paar millimeter compacter gezien. Kijk even bij horlogematen voor je bestelt.
Elf komma acht millimeter klinkt dik, maar een deel daarvan is het bolle glas. In de praktijk schuift hij net onder een manchet door.
Met zeventig gram is hij licht, en de leren band met vouwsluiting zit comfortabel. De vouwsluiting is een pluspunt: de band buigt niet steeds op dezelfde plek, waardoor hij langer mooi blijft.
De kroon is klein, wat past bij het ontwerp, maar wat handmatig opwinden wat priegelig maakt.
Nauwkeurigheid
Over vierentwintig uur liep dit exemplaar ongeveer negen seconden voor. Momentopname en geen meting over een week.
Seiko geeft voor de 4R35 een ruime marge op van min vijfendertig tot plus vijfenveertig seconden per dag. In de praktijk lopen de meeste exemplaren een stuk beter, maar die marge betekent wel dat de kwaliteit per exemplaar wisselt. Een horlogemaker kan hem voor weinig geld bijstellen.
Meer over automaten bij automatische horloges.
Onderhoud en waterdichtheid
De 4R35 is een van de meest geserviceerde uurwerken ter wereld, dus onderhoud is eenvoudig en goedkoop.
Vijf bar betekent handen wassen, regen en een douche. Zwemmen zou ik niet doen. In mijn eerste versie schreef ik dat je bij deze prijsklasse honderd meter mag verwachten. Dat vind ik bij nader inzien te streng voor een dresswatch: vijf bar is voor dit type horloge de redelijke ondergrens, en daar zit hij op. Wat dat precies betekent staat bij waterdichtheid bij horloges.
Wat mij stoort
- Het glas. Dit is mijn grootste bezwaar. Een horloge dat volledig leeft van zijn wijzerplaat, krijgt zachter glas dan hij verdient. Saffier had dit horloge compleet gemaakt.
- De lugs. Zevenenveertig komma vijf millimeter maakt van een dresswatch iets wat groter draagt dan het zou moeten.
- Het contrast tussen voor- en achterkant. Aan de voorkant zeven lagen glans en gefacetteerde wijzers. Aan de achterkant hetzelfde kale uurwerk als in de Seiko 5.
- En wat ik verkeerd had. Ik noemde de Hamilton Jazzmaster als duurder alternatief met tachtig uur gangreserve. Dat klopt niet: de Thinline heeft een ETA 2892-A2 met tweeënveertig uur. En ik schreef over een kras op de wijzerplaat, terwijl ik het glas bedoelde.
Alternatieven Seiko Presage Cocktail Time
| Model | Uurwerk | Glas | Waarom je die zou kiezen |
|---|---|---|---|
| Seiko Presage Cocktail Time | 4R35, 41 uur | Hardlex, bol | De mooiste wijzerplaat in deze prijsklasse |
| Orient Bambino | Orient F6724 | Mineraal, bol | Zelfde vintage idee voor minder, eenvoudiger wijzerplaat |
| Tissot Le Locle | Powermatic 80, 80 uur | Saffier | Saffier en dubbele gangreserve, maar 3 bar en duurder |
| Hamilton Jazzmaster Thinline | ETA 2892-A2, 42 uur | Saffier | Veel dunner en Zwitsers, maar een rustigere wijzerplaat |
| Maurice Lacroix 1975 | Sellita Elaboré, 38 uur | Saffier | Betere afwerking en 100 meter, een andere prijsklasse |
De vergelijking die telt is met de Bambino. Die heeft hetzelfde bolle glas en dezelfde vintage inslag, voor minder geld. Wat de Presage daar bovenop legt is die wijzerplaat, de gefacetteerde wijzers en een vouwsluiting. Of dat de meerprijs waard is, zie je pas als je ze naast elkaar legt. Ik vind van wel.
Wat opvalt in die tabel: elk duurder alternatief heeft saffier. Dat zegt precies waar de Presage zijn prijs haalt.
Voor wie wel en voor wie niet
Koop hem als je een dresswatch zoekt die mensen opvalt zonder dat hij schreeuwt. Als je vaak een overhemd draagt. Of als je een horloge wilt waar je zelf steeds weer naar kijkt.
Koop hem niet als je een smalle pols hebt en een compacte dresswatch zoekt. Ook niet als je je horloge in het weekend afdoet en maandag niet wilt instellen. En niet als je weet dat je met je horloge overal tegenaan stoot, want dat bolle glas is het eerste dat het moet ontgelden.
Conclusie
De Presage Cocktail Time heeft de mooiste wijzerplaat die je in deze prijsklasse kunt kopen. Dat was mijn conclusie in de eerste versie en dat blijft het.
Wat ik nu scherper zie, is waar die schoonheid ophoudt. Het glas is Hardlex waar dit horloge om saffier vraagt. Het uurwerk is hetzelfde werkpaard als in de Seiko 5, met dezelfde korte gangreserve. En de lugs maken van een dresswatch iets wat groter draagt dan de maat doet vermoeden.
Dat zijn geen redenen om hem niet te kopen. Het zijn de dingen die je weet als je hem koopt. Want wie deze wijzerplaat een keer in de zon heeft gezien, neemt die compromissen voor lief.
Koop hem met je ogen. Maar leg hem wel voorzichtig neer.