Inhoudsopgave
- 01. In het kort
- 02. Zo heb ik getest
- 03. Waarom de Timex Waterbury?
- 04. Technische specificaties
- 05. De Indiglo, en waarom ik er eerder te ver in ging
- 06. Ontwerp en afwerking
- 07. Draagervaring
- 08. Nauwkeurigheid
- 09. Onderhoud
- 10. Wat mij stoort
- 11. Alternatieven Timex Waterbury
- 12. Voor wie wel en voor wie niet
- 13. Conclusie
Als purist zou ik dit horloge moeten haten. Geen Zwitser, geen mechaniek, en een merk waarvan de bekendste slogan gaat over een pak slaag incasseren en gewoon doortikken.
Alleen ben ik fan. En de Waterbury is precies waarom.
Dit horloge heeft één functie die geen enkele Zwitser heeft, en één eigenschap die me na vierentwintig uur echt begon te storen. Over allebei ga ik eerlijk zijn, inclusief de twee dingen die ik in de eerste versie van deze review verkeerd had staan.
In het kort
Wat er goed is
- Indiglo: de hele wijzerplaat licht op, niet alleen de wijzers
- Ontwerp: rustig, klassiek en in balans, zonder ergens te overdrijven
- Snelwisselbanden: in tien seconden een ander horloge
- Echte geschiedenis, en niet de verzonnen soort
- Je hoeft er nooit voorzichtig mee te doen
Wat er niet goed is
- De tik is hard genoeg om in een stille slaapkamer te storen
- Mineraalglas krast, en bij een gepolijste kast zie je dat snel
- Gedrukte indexen in plaats van opgelegde
- Timex publiceert nergens welk uurwerk erin zit
- De secondewijzer valt zelden precies op de streepjes
Mijn oordeel: het leukste horloge in deze prijsklasse om te dragen, zolang je niet in een stille kamer slaapt.
Zo heb ik getest
Ik werk altijd hetzelfde. Ik loop een winkel binnen, vertel dat ik een horlogeplatform heb, en vraag of ik het horloge een dag mag dragen. Meestal is dat geen probleem. Na vierentwintig uur maak ik de balans op en breng ik hem terug.
Dat betekent dat ik dingen kan beoordelen die je in een winkel nooit merkt. Bij dit horloge was dat cruciaal, want de belangrijkste eigenschap van de Waterbury merk je pas als je hem ’s nachts op je nachtkastje legt.
Het betekent ook dat er dingen zijn die ik niet kan beoordelen. Hoe de kast er na twee jaar uitziet bijvoorbeeld. En de gangafwijking van quartz kan ik in een dag niet meten, want vijftien seconden per maand is een halve seconde per dag en dat stel je zo niet vast.
Ik krijg geen horloges van merken en ik doe geen betaalde plaatsingen.
Waarom de Timex Waterbury?
Timex verkoopt geen horloges. Het horlogemerk verkoopt Americana. De Waterbury-lijn is vernoemd naar de Waterbury Clock Company uit Connecticut, opgericht in 1854, de voorloper van Timex zelf.
Dat is geen marketingverhaal dat er achteraf bij is bedacht. Timex maakte in 1901 het eerste zakhorloge dat een dollar kostte, en in de jaren zestig was één op de drie horloges die in Amerika verkocht werd een Timex. Weinig merken kunnen zoiets hard maken.
Je koopt dit horloge omdat je van dat verhaal houdt en omdat je geen zin hebt in het gedoe van mechaniek. Het is bewust anti-status, en dat is op zichzelf ook een status.
Technische specificaties
Dit zijn de gegevens van de Waterbury Classic 40 mm, referentie TW2W15000.
- Uurwerk: quartz, Timex publiceert geen kalibernummer
- Batterij: vervangen elke twee tot drie jaar
- Diameter: 40 mm
- Kastdikte: circa 10 mm
- Materiaal kast: roestvrij staal
- Glas: mineraal
- Waterdichtheid: 5 ATM
- Band: leer met snelwisselstiften, 20 mm
- Functies: uren, minuten, secondewijzer, dag en datum, Indiglo
- Prijsklasse: budget
Die eerste regel is het vermelden waard. Waar elk ander merk in deze review een kalibernummer noemt, doet Timex dat nergens. Niet op de productpagina, niet op het garantiebewijs, niet bij dealers. Je koopt een horloge en wat erin zit blijft een vraag.
Dat is niet per se verdacht, want het uurwerk doet gewoon wat het moet doen. Maar het is wel tekenend voor waar Timex de aandacht wil hebben: bij het ontwerp en niet bij de techniek.
De Indiglo, en waarom ik er eerder te ver in ging
Dit is misschien wel dé reden dat Timex bestaat in een markt vol Zwitsers.
Druk op de kroon en de hele wijzerplaat licht blauwgroen op. Niet de wijzers, niet de indexen, de complete wijzerplaat. Achter die wijzerplaat zit een elektroluminescerend paneel dat oplicht zodra er stroom op staat, en Timex bracht dat begin jaren negentig op de markt.
In het donker is dat onovertroffen. Geen zoeken naar wijzers die nog net gloeien, geen twijfel of het nou half drie of kwart over drie is. Je drukt, je ziet het, klaar.
Maar ik schreef eerder dat dit honderd keer beter is dan de lume van een Seiko of een Rolex, en dat klopt niet. Lume werkt de hele nacht door zonder dat je iets hoeft te doen. Word je wakker en wil je weten hoe laat het is, dan kijk je gewoon. Bij Indiglo moet je eerst je andere hand naar de kroon brengen en drukken, en dat is in het donker onhandiger dan het klinkt. Daarbij kost het batterij, en veel gebruik is te merken aan hoe lang je batterij meegaat.
Wat wel klopt: voor directe, volledige leesbaarheid is er niets beters. Voor passieve leesbaarheid wint lume. Het zijn twee verschillende oplossingen voor twee verschillende momenten, en ik had ze niet tegen elkaar moeten uitspelen.
Ontwerp en afwerking
De kracht van de Waterbury zit in wat hij niet doet. Rustige wijzerplaat, vintage-geïnspireerde cijfers, slanke wijzers, nette verhoudingen. Er zit iets van een fieldwatch in zonder dat het een fieldwatch wordt.
Timex is er bovendien slim in: matte wijzerplaten tegen gepolijste kasten doen het op foto’s uitstekend, en in het echt houdt dat ook stand.
Met de loep erbij zie je waar het geld is gebleven. De indexen en cijfers zijn gedrukt, niet opgelegd. Bij een opgelegde index wordt er een los metalen blokje op de wijzerplaat gezet, wat diepte en glans geeft die je met drukwerk nooit haalt. Kijk naar een Seiko Presage en je ziet het verschil meteen.
Is dat erg? Voor dit bedrag niet. Maar het is precies het detail dat bepaalt of een horloge van dichtbij nog steeds overtuigt, en daar haalt de Waterbury het niet.
Het glas is mineraal. Dat krast, en op een gepolijste kast met een lichte wijzerplaat valt dat op. Het verschil met saffier leg ik uit bij alles over horlogeglas.
Draagervaring
Veertig millimeter en rond de tien millimeter dik. Dat draagt neutraal, licht en zonder gedoe onder een mouw. Er is geen enkele pols waarop dit horloge gek staat. Twijfel je over maten, kijk dan bij horlogematen.
De banden zijn een onderschat pluspunt. Timex levert dikke, nette leren banden die niet goedkoop aanvoelen, en ze zitten op snelwisselstiften. Ik heb er in de winkel een zwarte rubberen band op gezet omdat die toevallig voorhanden was, en dat duurde tien seconden zonder gereedschap. Daarmee wordt het een compleet ander horloge. Voor een merk in dit segment is dat een serieuze meerwaarde.
En dan de tik…
Hier moet ik met de vuist op tafel. De Waterbury tikt hard. Niet een beetje, echt hard. Ga in een stille kamer zitten en je hoort hem van een meter afstand.
In de eerste versie van deze review noemde ik dat “een goedkoop, luid mechanisme”. Dat is onzin, want er zit geen mechanisme in. Elk quartzhorloge met een secondewijzer heeft een stappenmotortje dat de wijzers één keer per seconde vooruit duwt, en dat maakt geluid. Het verschil zit in hoe goed dat geluid wordt gedempt en wat de kast ermee doet.
Bij Timex zit de module met weinig demping in een holle stalen kast, en die kast werkt als klankkast. Bij een Tissot of een Swiss Military Hanowa is de module beter ingepakt en hoor je het nauwelijks. Het is dus geen kwestie van Zwitsers tegen Amerikaans, maar van hoeveel aandacht er aan die demping is besteed.
Overdag hoor je er niets van. Op een nachtkastje naast je bed is het een probleem.
Nauwkeurigheid
Hier stond in de eerste versie iets wat gewoon fout was. Ik schreef dat de afwijking hooguit een paar seconden per jaar is. Dat is het niveau van thermogecompenseerd quartz, zoals in een Grand Seiko 9F of een dure Citizen, en daar zit dit horloge niet in de buurt.
Wat je bij gewoon quartz mag verwachten is ongeveer vijftien tot dertig seconden per maand. Dat is nog altijd tientallen keren beter dan welke automaat ook, en het blijft de belangrijkste reden om voor een batterij te kiezen. Maar het zijn seconden per maand, niet per jaar.
Hoe quartz eigenlijk werkt staat bij quartz horloges: alles wat je moet weten.
De secondewijzer valt niet precies op de minutenstreepjes. Dat komt door de tolerantie waarmee de wijzer op de as wordt gedrukt, en bij Timex is het uitgesprokener dan bij duurdere merken. Je moet dat accepteren of je moet dit horloge niet kopen, want het gaat niet over.
Onderhoud
Elke twee tot drie jaar een batterij. Gebruik je de Indiglo veel, dan wordt dat eerder.
Zelf doen kan, en ik schreef er twee stukken over: zelf de batterij van je horloge vervangen en je horloge openmaken. Wel opletten: zodra de bodem eraf is geweest, blijft die vijf bar alleen staan als de afsluitring goed teruggaat. Wat vijf bar precies betekent leg ik uit bij waterdichtheid bij horloges.
Gaat het uurwerk stuk, dan wordt het vervangen en niet gerepareerd. Dat is bij elk quartzhorloge in deze klasse zo, en bij een Timex kost een nieuw uurwerk minder dan een uur arbeidsloon.
Wat mij stoort
De tik. Voornamelijk als ik ‘m op m’n nachtkastje leg. Overdag is het geen enkel probleem. Maar ik leg mijn horloge naast mijn bed, en na vierentwintig uur weet ik zeker dat ik dat met dit horloge niet blijvend zou volhouden. Dat is niet zomaar een detail, want je loopt er dagelijks tegenaan.
Oplossing is simpel: leg hem in een la of in een andere kamer. Maar dat je een oplossing nodig hebt voor een horloge in deze prijsklasse, vind ik wel iets zeggen.
Dat Timex het kaliber niet noemt. Elk ander merk in mijn reviews doet dat wel. Hier moet je maar aannemen dat het goed zit. Het zit ook goed, maar het is een houding.
En de gepolijste kast met mineraalglas is een ongelukkige combinatie. Allebei krassen ze, en op een licht ogend horloge zie je dat sneller dan je zou willen.
Alternatieven Timex Waterbury
| Model | Uurwerk | Glas | Waarom je die zou kiezen |
|---|---|---|---|
| Timex Waterbury | Quartz | Mineraal | Indiglo, snelwisselbanden en het meeste karakter |
| SMH Diligenter | Ronda quartz | Saffier | Betere specs en veel stiller, maar minder eigen gezicht |
| Citizen Tsuyosa | Automaat | Saffier | Mechanisch en geen tik, maar fors duurder |
| Seiko 5 Sports | Automaat | Hardlex | Mechanisch en robuuster, maar dikker en lomper |
| Tissot Everytime | Zwitsers quartz | Saffier | Dunner, stiller en nauwkeuriger, maar veel neutraler |
De vergelijking die ertoe doet is met de Diligenter. Die is vergelijkbaar geprijsd, heeft saffierglas en tikt zachter. Op elk meetbaar punt is hij beter.
En toch zou ik de Timex pakken, omdat hij me elke keer dat ik ernaar kijk iets doet en de Diligenter niet. Dat is geen argument dat je in een tabel kwijt kunt, maar het is wel waarom ik dit horloge aanraad.
Voor wie wel en voor wie niet
Koop hem als je een casual horloge zoekt dat je zonder nadenken meeneemt. Als je van Amerikaans design houdt. Als je vaak in het donker de tijd wilt aflezen. Of als je gewoon een leuk horloge wilt zonder er veel geld aan uit te geven.
Koop hem niet als je horloge op je nachtkastje ligt en je licht slaapt. Dat is geen grapje maar het belangrijkste praktische bezwaar dat ik heb. Ook niet als je een horloge zoekt dat van dichtbij overtuigt, want dan zie je de gedrukte indexen.
Conclusie
Ik was fan van dit horloge voordat ik het droeg, en ik ben het nog steeds.
De Waterbury doet iets wat de meeste horloges in deze prijsklasse niet lukt: hij heeft karakter. Het ontwerp klopt, de geschiedenis is echt, de Indiglo is briljant en de snelwisselbanden maken van één horloge er vijf. Voor wat het kost krijg je opvallend veel plezier.
Maar ik ga niet doen alsof die tik een charmante eigenaardigheid is. Het is een storend geluid dat voortkomt uit een uurwerk dat niet goed is ingepakt, en in een stille kamer is het een reëel probleem. Dat is de prijs van dit horloge, en die prijs staat niet op het kaartje.
Koop hem met open ogen. En leg hem ’s nachts in een la.