Inhoudsopgave
- 01. In het kort
- 02. Zo heb ik getest
- 03. Waarom de Tissot PRX?
- 04. Technische specificaties
- 05. Het uurwerk: hier zat ik er eerst naast
- 06. Ontwerp en afwerking
- 07. De band
- 08. Draagervaring
- 09. Nauwkeurigheid
- 10. Wat mij stoort
- 11. Alternatieven Tissot PRX
- 12. Voor wie wel en voor wie niet
- 13. Conclusie
Ik heb me af zitten vragen of ik me hier wel aan moest wagen. Dit is misschien wel het populairste horloge ter wereld op dit moment.
De PRX is het horloge dat in zijn eentje de geïntegreerde stalen band terugbracht. Iedereen heeft er een mening over en de meeste van die meningen zijn positief.
Ik hoor bij die groep. Dit is mijn favoriet in deze prijsklasse en dat is hij na een dag dragen nog steeds.
Maar ik ben sinds mijn eerste versie van deze review een ding wijzer geworden over het uurwerk, en dat verandert wel iets aan hoe ik hem aanbeveel. Er zit namelijk niet het beste uurwerk in dat de Swatch Group in huis heeft, terwijl ik dat wel schreef.
In het kort
Wat er goed is
- Tachtig uur gangreserve: vrijdag afdoen, maandag nog op tijd
- Die wijzerplaat: het blauwe wafelpatroon is het mooiste dat Tissot maakt
- Tien komma negen millimeter voor een horloge met honderd meter waterdichtheid
- Saffierglas met antireflectie en een doorzichtige bodem
- Snelwisselsysteem: de band gaat er zonder gereedschap af
Wat er niet goed is
- De band loopt niet taps toe en ligt daardoor breed en plat op je pols
- Geen micro-adjust in de sluiting, wat bij deze band zwaarder weegt dan elders
- Kunststof echappement, waar de zustermerken metaal krijgen
- Push-pull kroon bij honderd meter waterdichtheid
Mijn oordeel
Nog steeds mijn favoriet in dit segment, maar koop hem om het ontwerp en niet omdat het uurwerk het beste zou zijn.
Tissot PRX Powermatic 80 - 40 mm blauw
Zo heb ik getest
Hoe ik test
Ik werk altijd hetzelfde. Ik loop een winkel binnen, vertel dat ik een horlogeplatform heb, en vraag of ik het horloge een dag mag dragen. Meestal is dat geen probleem. Na vierentwintig uur maak ik de balans op en breng ik hem terug.
Dat betekent dat ik dingen kan beoordelen die je in een winkel nooit merkt. Bij dit horloge is dat cruciaal, want de band is het meest besproken onderdeel en in een winkel doe je hem drie minuten om.
Het betekent ook dat er dingen zijn die ik niet kan beoordelen. Hoe de kast er na twee jaar uitziet, of hoe de gangreserve zich houdt op termijn. De gangafwijking meet ik bij een automaat wel, want tien of twintig seconden per dag zie je binnen een dag.
Ik krijg geen horloges van merken en ik doe geen betaalde plaatsingen.
Waarom de Tissot PRX?
Het ontwerp komt uit 1978, toen Tissot een horloge maakte met een tonvormige kast en een band die in de kast overloopt zonder zichtbare bandaanzet. Dat idee kwam uit dezelfde jaren waarin Audemars Piguet en Patek Philippe hun geïntegreerde sporthorloges lanceerden, en het verdween net zo snel als het kwam.
In 2021 haalde Tissot het terug, vrijwel ongewijzigd. Dat het meteen aansloeg had alles met timing te maken: de markt was gek op geïntegreerde banden en de originelen kostten inmiddels tienduizenden euro’s.
Je koopt de PRX omdat je die vormtaal wilt zonder wachtlijst en zonder de prijs. Dat is een volstrekt legitieme reden en het is precies waar Tissot op mikte.
Meer over waar Tissot staat tussen de andere Zwitsers lees je in mijn overzicht van de 20 beste Zwitserse horlogemerken.
Technische specificaties
Dit zijn de gegevens van de 40 millimeter uitvoering met blauwe wijzerplaat op stalen band, referentie T137.407.11.041.00.
Die tweede regel is belangrijker dan hij eruitziet. Drieëntwintig steentjes, en niet vijfentwintig.
Het uurwerk: hier zat ik er eerst naast
In mijn eerste versie schreef ik dat Tissot de PRX “de beste mechanische motor die ze in huis hebben” heeft gegeven. Dat klopt niet, en het verschil is de moeite waard om uit te leggen.
Powermatic 80 is een naam, geen kaliber. Daaronder zit de ETA C07-familie, en die komt in verschillende uitvoeringen. Ze verschillen op één punt dat ertoe doet: waar het echappement van gemaakt is. Dat is het onderdeel dat de energie doseert, met de ankerhaak en het gangwiel.
| Uitvoering | Echappement | Steentjes | Waar je hem vindt |
|---|---|---|---|
| C07.111 | Kunststof | 23 | Deze PRX en de meeste andere Tissots |
| C07.6xx | Metaal | 25 | Hamilton, Mido, Certina, Rado |
Op de doorzichtige bodem van deze PRX staat Powermatic 80.111 met drieëntwintig steentjes. Dat zijn er twee minder dan bij de Hamilton en de Mido, en die twee ontbreken precies op de plek waar kunststof geen lagersteen nodig heeft.
Is dat erg? Niet meteen. Kunststof heeft minder wrijving dan metaal en draagt bij aan die tachtig uur. De praktijkervaringen zijn goed en de nauwkeurigheid is prima. Maar het is de goedkopere oplossing, en dat vier zustermerken uit hetzelfde concern er niet voor kozen, zegt genoeg. Hoe die onderdelen zich over vijftien jaar houden weet nog niemand.
Wat wel goed zit is de Nivachron-haarspiraal. Dat is een titaniumlegering die veel minder gevoelig is voor magnetisme dan klassiek staal. In een wereld vol telefoonhoesjes met magneten is dat geen luxe.
Let op: het uurwerk tikt 21.600 slagen per uur, waar een klassiek Zwitsers uurwerk er 28.800 doet. Zes stapjes van de secondewijzer per seconde in plaats van acht. Niet schokkerig, maar een liefhebber ziet het binnen een minuut. Dat is de prijs van die tachtig uur, en Tissot zet hem nergens op de doos.
Het hele verhaal staat op mijn pagina over het Powermatic 80-uurwerk.
Ontwerp en afwerking
Dit is waar de PRX zijn geld verdient en waarom ik hem ondanks het bovenstaande nog steeds aanraad.
De wijzerplaat is het beste onderdeel. Dat blauwe wafelpatroon is geen vlakke print maar een reliëf, en het speelt met licht op een manier die je op foto’s nooit goed ziet. In kunstlicht trekt het naar bijna zwart, buiten wordt het helder blauw met zichtbare structuur. De indexen zijn opgelegd en niet gedrukt, met Super-LumiNova erop.
Voor dit bedrag is dat uitzonderlijk goed gedaan, en het is het enige onderdeel van dit horloge waar ik niets op aan te merken heb.
De kast is tonvormig, geborsteld op de vlakken en gepolijst op de randen. Tien komma negen millimeter is dun voor een horloge met honderd meter waterdichtheid en het is essentieel voor de verhoudingen: een geïntegreerde band neemt visueel veel ruimte in, dus als de kast ook nog dik was geweest werd het een blok.
De doorzichtige bodem is een pluspunt bij een horloge dat je koopt omdat het mechanisch is. Al zie je door dat venster dus ook die drieëntwintig steentjes.
De band
Dit is mijn belangrijkste kritiek en het is de reden dat dit horloge niet voor iedereen werkt.
De band loopt niet taps toe. De eerste schakel is precies zo breed als de kast en blijft dat over de hele lengte, waar bij de meeste geïntegreerde banden de schakels geleidelijk smaller worden naar de sluiting toe.
Het gevolg is dat het horloge breed en plat op je pols ligt in plaats van eromheen te vallen. Op een pols vanaf ongeveer achttien centimeter werkt dat prima en oogt het zelfs stoer. Daaronder wordt het lomp, en onder de zeventien en een halve centimeter zou ik hem gewoon niet aanraden zonder hem eerst om te hebben gehad.
Daar komt bij dat er geen micro-adjust in de sluiting zit. Bij een gewone band los je dat op met een gaatje meer of minder, of je wisselt van band. Bij een geïntegreerde band ben je afhankelijk van hele schakels, en één schakel is bij deze band een flinke stap. Kom je tussen twee schakels uit, dan zit je met een horloge dat net te los of net te strak zit. En je pols zwelt in de loop van een warme dag.
Dat maakt het gebrek aan micro-adjust hier zwaarder dan bij welk ander horloge in deze prijsklasse ook. Het is geen weglating die je merkt in de winkel, maar wel een die je de hele dag voelt.
Tip: de band gaat er met een snelwisselsysteem af, zonder gereedschap. Tissot verkoopt leren en rubberen banden met stalen eindstukken die netjes in de kast passen. Op rubber wordt dit een merkbaar comfortabeler horloge, en het is de oplossing die ik zou kiezen als je pols aan de kleinere kant is.
Draagervaring
Het horloge ligt vlak en breed aan, en dat is precies de zeventiger jaren esthetiek. Dit is geen horloge dat je vergeet. Je draagt iets.
Met tien komma negen millimeter schuift hij nog net onder een manchet door, al is dat krapper dan bij de PR 100. Veertig millimeter in een tonvorm draagt bovendien groter dan veertig millimeter rond, omdat de hoeken verder naar buiten steken.
De sluiting is een vlindersluiting met drukknoppen en die is netjes weggewerkt. Hij werkt goed, hij valt niet op, en zoals gezegd mist hij de fijnafstelling die dit horloge juist nodig heeft.
Let op: de kroon is klein en geribbeld, en voor een horloge met honderd meter waterdichtheid is het opvallend dat hij push-pull is en niet geschroefd. Dealers vermelden dat overigens inconsistent, dus check het bij aankoop. Het werkt wel, maar het betekent dat je zelf moet controleren of de kroon volledig is ingedrukt voor je het water in gaat. Wat honderd meter betekent staat bij waterdichtheid bij horloges.
Twijfel je of dit horloge bij je pols past, kijk dan bij horlogematen. Bij dit model is dat geen overbodige stap.
Nauwkeurigheid
Over vierentwintig uur liep dit exemplaar ongeveer vier seconden voor. Dat is een momentopname en geen meting over een week, dus neem het als indicatie: dit exemplaar zat ruim binnen wat je van een Powermatic 80 mag verwachten.
In de praktijk reken je op vijf tot vijftien seconden per dag.
Let op: loopt hij structureel scheef, dan heb je een probleem dat je niet zelf oplost. De Powermatic 80 wordt in de fabriek met een laser afgesteld en heeft geen klassieke regelaararm, dus je eigen horlogemaker kan er weinig aan doen. Dan gaat het horloge terug naar de servicedienst van het merk.
Dat is een reëel verschil met een Japanse automaat, waar elke horlogemaker hem gewoon bijstelt. Meer daarover bij automatische horloges.
Wat mij stoort
Die band, en dan specifiek het ontbreken van micro-adjust. Bij een horloge met een verwisselbare band los je een halve maat verschil op met een gaatje. Hier niet. Dat Tissot dat heeft weggelaten bij precies het horloge waar het het meeste uitmaakt, vind ik een gemiste kans.
Het kunststof echappement. Niet omdat het slecht is, maar omdat het merk er niets over zegt terwijl vier zustermerken in dezelfde prijsklasse metaal krijgen. Koop je in dit segment, dan mag je weten wat erin zit.
En dat ik het zelf verkeerd had. Ik schreef dat Tissot de PRX de beste motor gaf die ze in huis hebben. Dat was niet gecheckt en het klopte niet. Het is precies het soort claim dat ik van andere reviewsites overneem zonder na te denken, en dat is de reden dat ik deze reviews opnieuw aan het doen ben.
Alternatieven Tissot PRX
| Model | Uurwerk | Band | Waarom je die zou kiezen |
|---|---|---|---|
| Tissot PRX | Powermatic 80, kunststof echappement | Geïntegreerd | De mooiste wijzerplaat en de scherpste prijs voor deze look |
| Maurice Lacroix Aikon | Sellita SW200-1 | Geïntegreerd | Betere afwerking van kast en band (wel fors duurder) |
| Citizen Tsuyosa | Citizen 8210 | Geïntegreerd | Dezelfde vormtaal voor veel minder, zonder Zwitserse naam |
| Hamilton Jazzmaster | H-10, metalen echappement | Los | Beter uurwerk, maar niet dezelfde look |
| Tissot PR 100 | Quartz of Powermatic 80 | Los, snelwissel | Dunner en veelzijdiger, maar veel minder karakter |
De eerlijke vergelijking is met de Tsuyosa. Die geeft je dezelfde vormtaal, een automaat, saffierglas en een geïntegreerde band voor een fractie van het geld. Wat je bij de PRX extra koopt is de Zwitserse naam, tachtig uur in plaats van veertig, en die wafelwijzerplaat.
Vind je dat de meerprijs waard? Ik wel, maar het is dichter bij elkaar dan de hype doet vermoeden.
Voor wie wel en voor wie niet
Koop hem als
- Je die geïntegreerde look wilt en een pols hebt vanaf ongeveer achttien centimeter
- Je een horloge zoekt dat opvalt
- Je één mechanisch horloge wilt dat je overal mee naartoe kunt nemen
Koop hem niet als
- Je pols onder de zeventien en een halve centimeter is en je hem nog niet gepast hebt
- Je precies tussen twee schakels uitkomt, want dat los je hier niet op
- Je het beste uurwerk uit dit concern wilt, want dat zit bij Hamilton en Mido
Tissot PRX Powermatic 80 - 40 mm blauw
Conclusie
De PRX blijft mijn favoriet in deze prijsklasse, en dat is na alle correcties hierboven nog steeds zo.
De reden is simpel: geen enkel ander horloge geeft je deze vormtaal, deze wijzerplaat en tachtig uur gangreserve voor dit geld. Het ontwerp uit 1978 is nog steeds goed en Tissot heeft er niets aan verpest.
Maar ik ga hem niet meer aanbevelen op zijn techniek. Er zit een kunststof echappement in waar de buren metaal krijgen, de kroon is push-pull bij honderd meter, en de band mist een fijnafstelling die dit horloge harder nodig heeft dan de meeste.
Mijn oordeel
Koop hem omdat hij eruitziet zoals hij eruitziet. Dat is genoeg reden. Maar pas hem eerst, en reken erop dat je binnen een maand een rubberen band bestelt.
