Longines HydroConquest review

Pim Broekstra
Longines Hydroconquest om pols

Ik weet nog precies waar ik stond. Bij de vitrine van de Bijenkorf, ergens begin 2015. Een blauw horloge met grote cijfers en een stevige stalen band, met een prijskaartje dat voor mij toen astronomisch was.

Maar het was bereikbaar. En dat was de openbaring: een echt Zwitsers horloge van een merk met historie hoefde geen fantasiebedrag te kosten.

Jarenlang heb ik op het punt gestaan om hem te kopen. Gepast, bijna afgerekend, nooit gedaan. Inmiddels is hij ruim de helft duurder dan toen, en is de vraag anders geworden: is dit nog steeds de logische eerste stap in luxe, of is die plek ingenomen?

In het kort

Wat er goed is

  • 25.200 slagen per uur: een vloeiendere secondewijzer dan bij vrijwel alle concurrenten uit hetzelfde concern
  • Siliciumveer, dus volledig ongevoelig voor magnetisme
  • Keramische lunette die niet krast en niet verkleurt
  • Driehonderd meter met geschroefde kroon en bodem
  • De rubberen band met duikuitbreiding is beter dan de stalen

Wat er niet goed is

  • Eenenvijftig millimeter van lug tot lug: hij draagt fors groter dan 41 mm doet vermoeden
  • De kroonbeschermers halen de elegantie eruit
  • De prijs is harder gestegen dan het horloge is verbeterd
  • Twaalf millimeter dik betekent dat hij onder een manchet blijft haken

Mijn oordeel: technisch nog steeds een van de sterkste duikers in dit segment, en op rubber een beter horloge dan op staal.

Zo heb ik getest

Ik werk altijd hetzelfde. Ik loop een winkel binnen, vertel dat ik een horlogeplatform heb, en vraag of ik het horloge een dag mag dragen. Meestal is dat geen probleem. Na vierentwintig uur maak ik de balans op en breng ik hem terug.

Deze keer de eenenveertig millimeter met zwarte wijzerplaat op rubber. Ik ken dit model al jaren uit de vitrine, maar dat is iets anders dan een dag dragen.

Wat ik niet kan beoordelen: hoe de kast er na twee jaar uitziet, of hoe het rubber zich houdt. De gangafwijking meet ik bij een automaat wel, want tien of twintig seconden per dag zie je binnen een dag.

Ik krijg geen horloges van merken en ik doe geen betaalde plaatsingen.

Waarom de HydroConquest?

Longines is het oudste nog geregistreerde horlogemerk ter wereld en staat bekend om klassieke elegantie. Met de HydroConquest deden ze iets anders: ze bouwden een tank.

Dit is het antwoord op de vraag hoe je een Submariner-gevoel krijgt zonder wachtlijst en zonder vijf cijfers. En het is geen kopie. Die enorme zes, negen en twaalf op de wijzerplaat en de hoekige kroonbeschermers zijn een eigen gezicht, of je ze nou mooi vindt of niet.

Meer over waar Longines staat tussen de andere Zwitsers lees je in mijn overzicht van de 20 beste Zwitserse horlogemerken.

Longines Hydroconquest om pols

Technische specificaties

Dit zijn de gegevens van de 41 millimeter met zwarte sunray-wijzerplaat op rubberen band, referentie L3.781.4.56.9.

  • Uurwerk: Longines L888, automatisch, exclusief voor Longines
  • Frequentie: 25.200 halve slagen per uur
  • Gangreserve: tot 72 uur
  • Steentjes: 21
  • Haarspiraal: silicium
  • Diameter: 41 mm
  • Kastdikte: 11,9 mm
  • Lug-to-lug: 51,1 mm
  • Materiaal kast: roestvrij staal
  • Lunette: zwart keramiek, eenzijdig draaiend
  • Glas: saffier met antireflectiecoating aan beide zijden
  • Kroon: geschroefd, met kroonbeschermers
  • Achterkant: geschroefd
  • Waterdichtheid: 30 ATM
  • Wijzerplaat: zwart sunray, opgelegde Arabische cijfers, Super-LumiNova
  • Band: zwart rubber met dubbele veiligheidsvouwsluiting, drukknopopening en duikuitbreiding
  • Prijsklasse: Zwitsers hoger middensegment

Twee regels uit dat lijstje ontbraken in mijn eerste versie, en het zijn juist de twee die dit horloge onderscheiden.

Het uurwerk

Bijna elk merk uit de Swatch Group loste hetzelfde probleem op dezelfde manier op. Meer gangreserve, dus de tikfrequentie omlaag van 28.800 naar 21.600 slagen per uur, en tachtig uur als beloning. Dat doen Tissot, Mido, Hamilton en Certina allemaal.

Longines koos 25.200.

Dat betekent zeven stapjes van de secondewijzer per seconde, tegenover acht bij een klassiek uurwerk en zes bij een Powermatic 80. Met het blote oog is het verschil met acht nauwelijks te zien, terwijl het verschil tussen zes en acht wél opvalt.

Je levert er acht uur gangreserve voor in. Voor een weekend maakt dat niets uit: drie dagen is drie dagen. Wat je ervoor terugkrijgt is een secondewijzer die er gewoon beter uitziet.

Daarbij komt: de L888 is gebaseerd op de ETA 2892-A2, de dunnere en verfijndere tak van ETA’s assortiment. De 80-uurskalibers komen van het goedkopere 2824-werkpaard af. Dat verschil zie je niet, maar het zit er wel.

En dan de siliciumveer. De haarspiraal is het gevoeligste onderdeel van elk mechanisch uurwerk, en klassieke exemplaren van staal reageren op magnetisme. Loop je langs een sterke magneet, dan kan je horloge daarna minuten per dag mis gaan lopen.

Silicium is simpelweg niet magnetisch. Niet minder gevoelig zoals Nivachron, maar volledig ongevoelig. In een wereld vol telefoonhoesjes met magneten en laptops is dat geen luxe maar gewoon nuttig, en Longines stopt het hier standaard in.

Het hele verhaal staat op mijn pagina over de ETA-kalibers.

Ontwerp en afwerking

De keramische lunette is de grootste verbetering die dit model ooit heeft gekregen. De oude aluminium ring kraste als je er te hard naar keek en verbleekte in de zon. Keramiek doet geen van beide, en dat merk je na twee jaar dragen. Hoe je zo’n lunette gebruikt leg ik uit bij wat is een bezel.

De wijzerplaat is druk maar leesbaar. De grote Arabische cijfers zijn typisch Longines en de sunray-afwerking geeft het zwart diepte zonder dat het glimt. De indexen zijn opgelegd, niet gedrukt, met Super-LumiNova erop.

Eén precisering op mijn eerste versie: ik noemde de wijzer snowflake-achtig. Dat is niet juist. Snowflake is het handelsmerk van Tudor en die wijzer heeft een hoekige blokvorm. Dit is een ruitvormige wijzer, een ander ontwerp met een andere herkomst.

De kroonbeschermers blijven een discussie. Twee forse hoekige stukken staal aan weerszijden van de kroon. Ik vind ze stoer en ze doen wat ze moeten doen, maar ze maken het horloge onmiskenbaar lomper. Dit is het detail waarop mensen afhaken.

De afwerking is strak. Gepolijste randen tegen geborstelde vlakken, nette overgangen, en het geheel voelt als een kluis om je pols. Hier zie je dat Longines hoger in de Swatch Group zit dan Tissot.

De rubberen band: gamechanger?

Dit is het belangrijkste praktische punt van deze review.

Op de stalen band is de HydroConquest een goed horloge met een gedateerde sluiting. Die vouwsluiting is simpel, voelt soms scherp aan, en is lastig open te krijgen met korte nagels. In een tijd waarin Tudor en zelfs Citizen met slimme snelverstellingen komen, voelt dat als achterlopen.

Op rubber is het een ander horloge. Je krijgt een dubbele veiligheidsvouwsluiting met drukknopopening en een duikuitbreiding, en die werkt gewoon goed. Het rubber zelf is stevig en niet plakkerig, en het scheelt aanzienlijk in gewicht.

Belangrijker nog: het haalt de spanning uit het ontwerp. Op staal probeert dit horloge net iets te veel een net horloge te zijn en botst dat met de kroonbeschermers en de dikte. Op rubber geeft hij toe wat hij is, en dat staat hem beter.

Als je twijfelt tussen de twee uitvoeringen: neem rubber.

Draagervaring

Hier zit een getal dat je nergens in reviews ziet en dat belangrijker is dan de diameter.

Eenenvijftig komma één millimeter van lug tot lug. Dat is lang. De diameter is eenenveertig millimeter, wat op papier bescheiden klinkt, maar die lugs steken ver door. Op een pols onder de achttien centimeter gaat dit horloge over de rand hangen, en dat lost geen bandkeuze op.

Ter vergelijking: de Maurice Lacroix 1975 zit op veertig millimeter met veel kortere lugs en draagt daardoor merkbaar kleiner. Kijk voor je koopt even bij horlogematen, en pas hem sowieso.

Twaalf millimeter dik betekent dat hij onder een manchet blijft haken. Dit is geen horloge voor onder een pak, hoe netjes de afwerking ook is.

Het gewicht valt op rubber mee. Op staal is dit een blok. Op rubber wordt het een horloge dat je een hele dag draagt zonder eraan te denken.

Nauwkeurigheid

Over vierentwintig uur liep dit exemplaar ongeveer drie seconden voor. Momentopname en geen meting over een week, maar dat is netjes.

Wat je van de L888 mag verwachten is ergens tussen de vijf en tien seconden per dag. Een deel van de Longines-collectie is bovendien COSC-gecertificeerd, en dan zit je op min vier tot plus zes.

Meer over hoe automaten werken bij automatische horloges.

Onderhoud

Geschroefde kroon en geschroefde bodem zijn de reden dat dit horloge zijn driehonderd meter haalt, maar ze vragen iets van jou. Controleer altijd of de kroon volledig is vastgedraaid voor je het water in gaat.

Laat de pakkingen periodiek aftesten, zeker als je hem daadwerkelijk voor het water gebruikt. Wat die dertig bar betekent staat bij waterdichtheid bij horloges.

Eén praktisch nadeel: de L888 is exclusief voor Longines, dus onderdelen lopen via de servicedienst van het merk en niet via de brede ETA-distributie. Een zelfstandige horlogemaker kan er in principe aan werken, maar voor onderdelen ben je afhankelijker dan bij een gangbaar kaliber.

De siliciumveer slijt niet en heeft geen smering nodig, wat de kans verkleint dat er juist daar iets misgaat.

Wat mij stoort

De lug-to-lug. Eenenvijftig millimeter maakt van een horloge dat op papier veertig-plus is, in de praktijk een groot horloge. Dat wordt nergens vermeld en het is precies het getal waarop mensen misgrijpen bij online bestellen.

De prijsontwikkeling. Dit horloge is fors duurder geworden terwijl er weinig wezenlijks is veranderd. De keramische lunette en de siliciumveer zijn echte verbeteringen, maar niet in verhouding tot de sprong die de prijs heeft gemaakt. Het horloge dat ik in 2015 zag als bereikbare luxe, is inmiddels een horloge waar je serieus over nadenkt.

De stalen sluiting. Als je toch voor staal gaat, is dat het onderdeel dat het horloge naar beneden haalt. Dat merken twee treden lager inmiddels betere sluitingen leveren, is een ongemakkelijk feit.

Alternatieven Longines Hydroconquest

Model Uurwerk Frequentie Waarom je die zou kiezen
Longines HydroConquest L888, siliciumveer 25.200 Vloeiendste secondewijzer en beste antimagnetisme
Tissot Seastar Powermatic 80 21.600 Fors goedkoper met dezelfde 300 meter, minder verfijnd
Mido Ocean Star Caliber 80, metalen echappement 21.600 Goedkoper en soms COSC, minder waterdicht
Seiko Prospex Seiko 6R35 21.600 Betere lume en zelf bij te stellen, andere school
Maurice Lacroix Aikon ML115, Sellita 28.800 Betere afwerking, maar 38 uur en geen duiker

De vergelijking die pijn doet is met de Tissot Seastar. Dezelfde driehonderd meter, dezelfde keramische lunette, uit hetzelfde concern, voor aanzienlijk minder geld. Wat de Longines daarvoor terugbrengt is de vloeiendere secondewijzer, de siliciumveer, een betere afwerking en de naam op de wijzerplaat.

Of dat het verschil waard is, hangt ervan af hoeveel gewicht je aan die eerste twee geeft. Ik vind van wel, maar het is dichter bij elkaar dan het merkverschil doet vermoeden.

Voor wie wel en voor wie niet

“JA”, als je één goede duiker wilt van een merk met echte historie. Als je de vloeiende secondewijzer belangrijk vindt. Of als je een pols hebt vanaf achttien centimeter en van dat forse ontwerp houdt. En dan op rubber.

“NEE”, als je pols korter is dan achttien centimeter, want die eenenvijftig millimeter lug-to-lug los je niet op. Ook niet als hij onder een overhemd moet. En niet als je puur op prijs per specificatie koopt, want dan wint de Seastar.

Conclusie

De HydroConquest is nog steeds een van de beste duikers in dit segment, en om een reden die zelden genoemd wordt.

Waar de rest van het concern de gangreserve maximaliseerde en de secondewijzer opofferde, koos Longines een tussenweg die in de praktijk beter uitpakt. Drie dagen is voor iedereen genoeg. Het verschil tussen zes en zeven stapjes per seconde is dat niet. Daar komt een siliciumveer bij die het horloge ongevoelig maakt voor magnetisme, en dat krijg je in dit segment bijna nergens standaard.

Maar het is geen horloge meer dat je koopt omdat het een koopje is. Dat was het in 2015, toen ik ervoor stond en het niet deed. Inmiddels is de prijs harder gestegen dan het horloge is verbeterd, en staan er goedkopere alternatieven in dezelfde vitrine die technisch weinig onderdoen.

Wat je hier koopt is verfijning en een naam. Beide zijn echt. Pas hem alleen wel eerst, want die lugs zijn langer dan je denkt.