Maurice Lacroix Aikon Automatic review

Soms heb je horloges die je online ziet en denkt: “Mwah, is dat niet gewoon een goedkope kopie van iets anders?” Dat dacht ik ook bij de Maurice Lacroix Aikon. Iedereen noemde het de “Poor man’s Royal Oak”. En eerlijk is eerlijk: op foto’s zie je de gelijkenis meteen. Die hoekige bezel, de geïntegreerde stalen band, de textuur op de wijzerplaat.

Maar toen ik hem voor het eerst in mijn handen had, veranderde mijn mening compleet.

Dit is geen kopie. Dit is een statement. Maurice Lacroix heeft met de Aikon iets gedaan wat maar weinig merken lukt: een horloge maken dat aanvoelt als €5.000+, maar (toen nog) voor een fractie van die prijs te koop was. Inmiddels is de prijs flink gestegen, maar de vraag blijft: is hij het nog steeds waard, of is het een wannabe?

Ik heb hem gedragen, bekeken en kritisch beoordeeld. Dit is mijn eerlijke verdict.

Laten we de olifant in de kamer direct benoemen: ja, hij lijkt op de Royal Oak. Maar hij is gebaseerd op hun eigen Calypso uit  de jaren 90. Maurice Lacroix heeft dat oude ontwerp gepakt, strakgetrokken en in een modern jasje gegoten.

Het resultaat is een horloge dat sportieve luxe uitstraalt. Het is het horloge voor de man die de Tissot PRX te simpel vindt, maar geen budget heeft (of wil vrijmaken) voor een Royal Oak of een Nautilus. De Aikon vult het gat tussen de “betaalbare instappers” (onder de €1.000) en de “echte luxe” (boven de €4.000). Het is het horloge dat zegt: “Ik weet wat kwaliteit is, maar ik hoef niet zo nodig mee te doen met de hype van de grote merken.”

• Kaliber: ML115 (automatisch, gebaseerd op de Sellita SW200-1)
• Gangreserve: ± 38 uur
• Diameter: 42 mm (ook in 39 mm verkrijgbaar)
• Kastdikte: ± 11 mm
• Materiaal kast: Roestvrij staal
• Glas: Saffier met AR-coating
• Waterdichtheid: 20 ATM (200 meter)
• Band: Geïntegreerd staal met ‘Easy Change’ systeem

Op papier is het uurwerk de zwakke plek. Een gangreserve van 38 uur is eigenlijk niet meer van deze tijd (zeker niet als je ziet dat Hamilton en Tissot 80 uur bieden voor minder geld). Maar de waterdichtheid van 200 meter is dan weer een verrassende bonus; je kunt er écht alles mee doen.

Hier wint de Aikon de wedstrijd. De afwerking van de kast en de band is fenomenaal voor deze prijsklasse.

Kast en bezel

De bezel heeft zes kenmerkende “klauwen” (of arms) die gepolijst zijn, terwijl de rest van de bezel geborsteld is. Dit zorgt voor een prachtig lichtspel. Waar je ook kijkt, er gebeurt iets. De overgang van geborsteld naar gepolijst staal is messcherp. Dit niveau van afwerking zie je normaal pas bij horloges die twee keer zo duur zijn.

Wijzerplaat

De wijzerplaat heeft een Clous de Paris patroon (die kleine piramide-blokjes). Dit geeft diepte en textuur. Vooral de blauwe en de antracietgrijze versies zijn waanzinnig. Het logo – de ‘M’ van Maurice Lacroix – ligt er dik op als een opgelegd stukje metaal. Alles voelt rijk en doordacht.

Band

Dit is misschien wel het beste onderdeel. De stalen band is soepel, zwaar en voelt als vloeibaar metaal om je pols. De schakels zijn geborsteld, maar de zijkanten zijn gepolijst. En het mooiste: het Easy Change systeem. Met twee kleine pinnetjes klik je de band er zo af en zet je er een rubberen of leren band op. Geen tools nodig, geen krassen. Geniaal.

Ik heb de 42mm versie getest. Eerlijk is eerlijk: hij draagt groot. Door de geïntegreerde band steken de ‘lugs’ niet uit, maar het horloge heeft veel wrist presence. Heb je polsen kleiner dan 17,5 cm? Ga dan absoluut voor de 39mm versie. Die is veel beter in balans en oogt eleganter.

Het horloge voelt solide en zwaar, maar niet storend. Het is dat lekkere gewicht dat je eraan herinnert dat je iets van kwaliteit draagt. De vlindersluiting werkt soepel en zit onzichtbaar weggewerkt.

Hier moet ik kritisch zijn. Binnenin tikt de ML115. Dat is gewoon een mooie naam voor een Sellita SW200-1. Is dat een slecht uurwerk? Nee, het is een betrouwbaar werkpaard dat makkelijk te servicen is. Maar is het bijzonder? Nee. Voor de huidige prijs verwacht je misschien net iets meer dan een standaard uurwerk met 38 uur gangreserve. Als je hem vrijdagmiddag afdoet, staat hij zondagochtend stil. Dat is jammer, zeker omdat merken als Longines en Tudor in deze prijsklasse technisch superieur zijn.

Je koopt de Aikon dus niet voor het uurwerk, je koopt hem voor de buitenkant.

De Aikon is een kameleon. Op staal is het een sportief statement dat prima onder een pak kan (mits de mouw niet te strak is), maar ook bij een polo in de zomer. Zet hem op de rubberen band (die je er vaak bij krijgt of los kunt kopen) en het wordt ineens een pure sportklok die mee kan de zee in.

Het is een horloge voor iemand die design belangrijk vindt. Iemand die het niet erg vindt dat horlogesnobs misschien roepen dat het op een AP lijkt. Want laten we eerlijk zijn: 99% van de mensen weet niet eens wat een Audemars Piguet is. Die zien gewoon een verdomd mooi horloge.

De officiële listprijs bij Nederlandse dealers (zoals Bouman en Horloge.nl) ligt momenteel op € 2.150 voor de standaard stalen automaat. Dat is een flinke stap omhoog vergeleken met een paar jaar geleden, toen je hem nog voor € 1.500 oppikte. Op de grijze markt en tweedehands (Chrono24) vind je ze vaak rond de € 1.400 – € 1.700 voor een fris exemplaar.

• Tissot PRX Powermatic 80: Veel goedkoper (€775), beter uurwerk (80 uur), maar de afwerking van de kast en band haalt het niet bij de Aikon. De Aikon voelt echt als een klasse hoger.
• Christopher Ward The Twelve: De nieuwe uitdager. Goedkoper, dunner en met een eigen gezicht. Een geduchte concurrent.
• Tudor Royal: Iets duurder, maar je hebt wel de naam ‘Tudor’ (het broertje van Rolex) op de plaat. Het design is echter wat meer ‘love it or hate it’.

De Maurice Lacroix Aikon is een horloge met twee gezichten. Aan de buitenkant is het een absolute winnaar. De afwerking van de kast, de diepte van de wijzerplaat en de kwaliteit van de stalen band zijn ongekend voor deze prijsklasse. Als je puur op looks en afwerking koopt, blaast hij de concurrentie weg.

Maar als liefhebber knaagt er iets. De techniek houdt geen gelijke tred met het uiterlijk. Een standaard Sellita-uurwerk met 38 uur gangreserve is in 2025 gewoon mwuah, zeker nu de prijs richting de € 2.200 kruipt. Voor dat geld bieden merken als Longines of Tudor technisch betere uurwerken.

Mijn oordeel: Zoek je een horloge dat eruitziet als een miljoen en fantastisch om de pols ligt? Dan is dit je beste keuze. Ben je een purist die warm wordt van uurwerktechniek en specs? Dan kun je beter verder kijken. De Aikon koop je met je ogen, niet met je technische verstand.